سیستم‌های GPON OLT ستون فقرات شبکه‌های باند پهن فیبر را تشکیل می‌دهند

یک ترمینال خط نوری شبکه نوری غیرفعال گیگابیتی که معمولاً به عنوان a GPON OLT ، در هسته شبکه های مدرن فیبر به خانه و فیبر به ساختمان قرار دارد. این ارتباط بین دفتر مرکزی ارائه‌دهنده خدمات و واحدهای شبکه نوری نصب شده در محل مشتری را مدیریت می‌کند، پهنای باند را توزیع می‌کند، سیاست‌های خدمات را اعمال می‌کند و امکان ارائه خدمات اینترنتی، صوتی و تصویری را از طریق یک زیرساخت فیبر واحد فراهم می‌کند. این راهنما توضیح می‌دهد که سیستم‌های GPON OLT چگونه کار می‌کنند، چه مشخصاتی مهم‌تر است و چگونه به برنامه‌ریزی استقرار نزدیک شود.

کاری که GPON OLT در شبکه انجام می دهد

OLT به عنوان هاب مرکزی یک شبکه نوری غیرفعال عمل می‌کند و سیگنال‌های الکتریکی را از شبکه اصلی یک ارائه‌دهنده خدمات به سیگنال‌های نوری تبدیل می‌کند که از طریق فیبر به کاربران نهایی منتقل می‌شوند. در مسیر پایین‌دست، داده‌ها را به تمام واحدهای شبکه نوری متصل (ONU) یا پایانه‌های شبکه نوری (ONT) با استفاده از مالتی پلکسی تقسیم زمانی ارسال می‌کند، در حالی که در مسیر بالادست، زمان‌بندی را به‌گونه‌ای هماهنگ می‌کند که هر ONU داده‌ها را بدون برخورد با دیگران که فیبر مشابهی دارند ارسال می‌کند.

از آنجایی که GPON یک معماری نقطه به چند نقطه است، یک پورت OLT می‌تواند به چندین مشترک از طریق یک تقسیم‌کننده نوری غیرفعال خدمات رسانی کند و میزان فیبر و لوازم الکترونیکی مورد نیاز را در مقایسه با طراحی‌های نقطه به نقطه کاهش دهد. این معماری مشترک چیزی است که GPON را از نظر اقتصادی برای عرضه فیبرهای مسکونی و سازمانی در مقیاس بزرگ جذاب می کند.

معماری اصلی یک شبکه GPON

یک استقرار معمولی GPON شامل سه جزء اصلی است که با هم کار می کنند تا اتصال فیبر را به طور موثر در یک منطقه تحت پوشش گسترده ارائه دهند.

• OLT: واقع در دفتر مرکزی یا بخش مرکزی، ترافیک و ارائه خدمات را مدیریت می کند
• اسپلیتر نوری: دستگاهی غیرفعال که یک سیگنال فیبر واحد را به چندین مسیر تقسیم می کند
• ONU/ONT: نصب شده در محل مشتری، سیگنال های نوری را دوباره به داده ها، صدا یا ویدیو قابل استفاده تبدیل می کند.

از آنجایی که اسپلیتر غیرفعال است، نیازی به برق خارجی ندارد، که به طور قابل توجهی هزینه نگهداری کارخانه بیرونی را در مقایسه با معماری های اترنت فعال کاهش می دهد. یک پورت OLT PON معمولاً بسته به تجهیزات و بودجه فیبر می‌تواند نسبت تقسیم تا 1:64 یا حتی 1:128 را پشتیبانی کند، به این معنی که یک فیبر فیدر در نهایت می‌تواند به ده‌ها مشترک سرویس دهد.

مشخصات فنی کلیدی برای ارزیابی

هنگام مقایسه پلتفرم‌های GPON OLT، چندین مشخصات تعیین می‌کنند که تجهیزات چقدر نیازهای شبکه فعلی و آینده را برآورده می‌کنند.

اپراتورها همچنین باید بررسی کنند که آیا OLT از تخصیص پهنای باند پویا پشتیبانی می کند یا خیر، که اعطای پهنای باند بالادستی را در زمان واقعی بر اساس تقاضای مشترک تنظیم می کند و کارایی کلی شبکه را در طول دوره های اوج استفاده بهبود می بخشد.

انواع شاسی و گزینه های مقیاس پذیری

GPON OLT ها عموماً در دو شکل موجود هستند که هر کدام برای مقیاس های مختلف استقرار مناسب هستند.

جعبه نوع OLT

واحدهای فشرده و با پیکربندی ثابت که برای استقرارهای کوچکتر مانند مجتمع های آپارتمانی، هتل ها یا مناطق تجاری کوچک طراحی شده اند. اینها معمولاً بین 4 تا 16 پورت PON را ارائه می دهند و نصب آنها در فضای محدود آسان تر است.

شاسی نوع OLT

پلتفرم‌های مدولار که کارت‌های چند خطی را می‌پذیرند، به اپراتورها اجازه می‌دهند تا با افزایش تعداد مشترکین، ظرفیت خود را با اضافه کردن تابلوها افزایش دهند. اینها برای عرضه فیبر در سطح شهر یا منطقه ای که در آن انتظار می رود در آینده گسترش یابد، مناسب تر هستند.

برنامه ریزی استقرار GPON OLT

استقرار موفقیت آمیز با پیش بینی دقیق تقاضا آغاز می شود. اپراتورها باید تراکم مشترک فعلی و پیش بینی شده را در یک منطقه تحت پوشش تخمین بزنند تا تصمیم بگیرند که چند پورت OLT و تقسیم کننده مورد نیاز است و نسبت تقسیم مناسبی را انتخاب کنند که کارایی هزینه را در برابر پهنای باند موجود برای هر کاربر متعادل کند.

محاسبه بودجه فیبر

هر پیوند GPON دارای حداکثر بودجه تلفات نوری است که معمولاً بر حسب دسی بل بیان می‌شود که از دست دادن اسپلیتر، از دست رفتن اتصال و تضعیف فیبر در طول مسافت را شامل می‌شود. بیش از این بودجه منجر به کاهش کیفیت سیگنال یا از دست دادن خدمات کامل می شود، بنابراین محاسبات دقیق تلفات قبل از نهایی کردن قرار دادن اسپلیتر ضروری است.

استراتژی قرار دادن اسپلیتر

اپراتورها معمولاً بین تقسیم متمرکز، جایی که همه تقسیم‌کننده‌ها در نزدیکی OLT قرار می‌گیرند، و تقسیم آبشاری یا توزیع‌شده، جایی که تقسیم‌کننده‌ها نزدیک‌تر به خوشه‌های مشترک قرار می‌گیرند، انتخاب می‌کنند. تقسیم توزیع‌شده اغلب هزینه‌های اولیه فیبر را کاهش می‌دهد و ساخت‌وسازهای افزایشی را در مناطقی که جذب مشترک نامشخص است ساده می‌کند.

برنامه ریزی افزونگی و شکست

برای استقرارهای حیاتی تجاری یا با چگالی بالا، اپراتورها اغلب پیوندهای اضافی OLT و در برخی موارد، حفاظت از نوع B را در سطح ONU پیکربندی می‌کنند، جایی که در صورت خرابی اتصال اولیه، مسیر فیبر پشتیبان به طور خودکار فعال می‌شود.

چالش های رایج استقرار و نحوه رسیدگی به آنها

حتی استقرارهای GPON که به خوبی برنامه ریزی شده اند، با مشکلات تکرار شونده ای مواجه می شوند که در صورت عدم رسیدگی زودهنگام، می توانند عرضه را به تاخیر بیندازند یا بر کیفیت خدمات تأثیر بگذارند.

• از دست دادن سیگنال ناشی از اتصال ضعیف: از تکنسین های اتصال فیوژن معتبر استفاده کنید و هر مفصل را آزمایش کنید
• اشتراک بیش از حد در ساعات اوج مصرف: الگوهای استفاده را نظارت کنید و نسبت تقسیم را بر این اساس تنظیم کنید
• سیستم عامل ONU ناسازگار: قابلیت همکاری بین فروشندگان OLT و ONU را قبل از استقرار انبوه تأیید کنید
• تخمین فاصله نادرست: آزمایش OTDR را برای تأیید طول و تلفات واقعی فیبر انجام دهید

پرداختن به این مسائل در طول مراحل برنامه ریزی و آزمایش، به جای پس از اتصال مشترکین، به طور قابل توجهی باعث کاهش تعداد کامیون ها و شکایات خدمات پس از راه اندازی شبکه می شود.

انتخاب GPON OLT مناسب برای شبکه شما

انتخاب پلت فرم مناسب OLT به تعداد مشترکین فعلی، رشد مورد انتظار و خدمات ارائه شده بستگی دارد. اپراتورهایی که صرفاً بر روی پهنای باند مسکونی متمرکز شده‌اند، ممکن است واحدهای جعبه‌ای مقرون‌به‌صرفه با نسبت‌های تقسیم بالا را در اولویت قرار دهند، در حالی که آن‌هایی که خدمات درجه یک تجاری را با الزامات به‌روزرسانی دقیق ارائه می‌کنند ممکن است به سیستم‌های مبتنی بر شاسی با ویژگی‌های افزونگی و کنترل‌های دقیق کیفیت خدمات نیاز داشته باشند.

همچنین ارزش تایید این را دارد که هر OLT انتخابی از پروتکل‌های مدیریت استاندارد مانند SNMP و TR-069 پشتیبانی می‌کند، زیرا این پروتکل‌ها ادغام با سیستم‌های مدیریت شبکه موجود را ساده می‌کنند و با گسترش پایگاه مشترک، تامین از راه دور ONU را ساده می‌کنند. اتخاذ یک رویکرد روشمند برای بررسی مشخصات، برنامه ریزی بودجه فیبر، و تست قابلیت همکاری فروشنده، احتمال استقرار نرم و مقیاس پذیر GPON را تا حد زیادی افزایش می دهد.